•  
  
      UTANIYORUM EY ALLAHIN HABİBİ! SENİ ARAYAN GÖZLER YOK BENDE ;İSMİNİ İŞİTEN KULAK YOK ;SANA LAYIK ÜMMET YOK KARŞINDA  SEVGİNİ DİLE GETİRECEK DİLİM YOK;ASİKAR İŞLİYORUM GÜNAH KACMAYA MECALİM YOK;SENDEN ŞEFAAT İSTEMEYE YALVARMAYA YÜZÜM YOK...AYLARDAN NİSAN VE YAGMUR YAGIYOR,GÖKYÜZÜ BELLİKİ DOGUŞUNU KUTLUYOR GÜL KOKUNU ETRAFA YAYIYOR,SULTANIM BU AYDA DOGDU DİYOR..SENİ ANIYOR GÖKTEKİ KUŞ YERDEKİ TAŞ DİYOR'''YA RASULALLAH!!'' BENSE SUSUYORUM UTANIYORUM YA HABİBULLAH!! ALEMLERİN SULTANISIN,GÜLÜSÜN ,TEK SEVGİLİSİ KARANLIK GÖNÜLLERİN  NURLA YANAN  KANDİLİ , HER NEFESTE ÜMMETİNİ DİLEYEN; PEYGANBERİM , YOL GÖSTERENİM BAŞIMIN TACISIN EY NEBİLER NEBİSİ!!! MECNUN CÖLLERİ AŞTI SEVDİGİNE ULAŞTI SEVDİGİNE ULAŞAN MECNUN DA BEN OLSAYDIM ; BOYNUM BÜKÜK EFENDİM AGLIYORUM HALİME AŞKINLA YANAN ''ÜVEYS'' GİBİ OLSAYDIM !!!!!!                Alemlerin Rabbi, Rahman ve Rahim olan Allah (c.c.)'a hamd olsun. Salatü selam alemlere rahmet olarak gönderilen Sevgili Peygamberimiz Hz. Muhammed Mustafa (s.a.v.) ve tüm inananlarin üzerine olsun.     

Kainatın Efendisine...
Seni hayal etmek bile bu kadar mutlu eder mi insanı? Ya ruh inceliğimizin
şahitleri olan, meleklerin kulaklarındaki küpelerden daha değerli olan o
gözyaşlarımızı Senin için sarfetmek... Ağyara dökülürken o inci tanelerinin
ızdırap vermesi, ama asıl hakiki sahibine atfedince sonsuz güzelliklere gark
olması... Her şey Senin varlığınla alâkadar olunca ehemmiyet kazanıyor. Bütün
varlık Sana hasret Efendim, Senin getirdiğin o nurlu çağı özlüyor. Öyle ki,
dünyanın ikindi vakti en saadetli asırdı. Çünkü kainat yaratılış sebebini
tanımıştı. Bütün varlık Sana aşık olmuş, esfel-i safilinden
âlâ-yı illiyyine çıkmıştı.

Ay Senin aşkından dolayı ikiye bölünmüştü. Yılan, Hazreti Ebu Bekiri
ısırmak zorunda kalmıştı, sırf Seni görebilmek için...

Bir ağaç kütüğü inim inim inleyerek ağlıyordu ve hasretle kopan bir taş, Sana
bir kez olsun dokunabilmek için o mübarek dişine çarpmıştı.

Şimdi biz de Seni özlüyoruz ya Rasûlallah!

Olur ya, bir gün gelirsin diye boş bir seccadeye gül koyuyoruz; öyle ki, o gül
bile Seni orada beklerken sararıp soluyor. Biz bir gül kadar bile olamadık ya
Rasûlallah!

Bunca günahımıza rağmen yine de, rüyada bile olsa teşrif eder misin? Günahlarla
kirlenen kalbimizi temizler misin ya Rasûlallah?

Bizler burada Sana müştak seyircileriz. Hepimiz ayrı ayrı fıtratlarda
yaratıldık. Büyük kova-küçük kova misali, Senin aşkını istidadımıza göre
dolduruyoruz.

Hakiki erenler, büyük kovalara sevgi kaselerini daldırırlarken, yolda kalmışlar
veya Senin sevgini tam derk edememişler küçük kovalara daldırıyorlar.

Bizler bu dünyada olmasa da, Cennette Senin o mübarek gül cemalini göreceğimizin
ümidi içerisindeyiz. Belki de Sen \"Bu güzelliğe sizin kalbiniz dayanmaz,
olduğunuz yerde düşüp kalırsınız\" düşüncesiye, yüzünü nazlı bir gelin edasıyla
saklıyorsun. Ne kadar da düşüncelisin!

Bizler de, bunları düşünürken sadece Hak rızasına ve sana kilitleniyoruz.
Yaptığımız salih amellerde, bizim Seni zahiri olarak göremediğimizi ama Senin
her an bizi gördüğünü hissederek on sekiz bin aleme Seni sevdiğimizi
haykırıyoruz.

Bu haykırışın içinde dönüp bir anlık kendimize baktığımız zaman Hazreti Sevban
(radiyallahu anh) gibi korkuyoruz. Cennete gitsek bile aşağı mertebelerde
takılıp kalacağız diye, ama hemen ardından Senin ruhlara hayat üfleyen elmas,
yakut, pırlanta sözlerin çınlıyor kulaklarımızda:

\"Kişi sevdiğiyle beraberdir\"

Bizler istidadımız nisbetinde Seni çok seviyoruz ve inanıyoruz ki, Sen de
bizleri çok seviyorsun. Sevmesen gözyaşlarına boğulur muydun?

Günahlarımız dağlar cesametinde ama Senin o engin sevgi denizinde, bizim
günahlarımız sadece bir damla hükmünde kalır.

Şimdi ya Rasûlallah, ölü ruhlarımızı diriltip yine sevgi şerbetiyle imdadımıza
koşar mısın? Kanayan manevi yaralarımıza merhem sürer misin? Ve bir gün, rüyada
bile olsa, O nazlı yüzünü gösterir misin?

Binlerce Salat, binlerce selam, ağaçların yaprakları adedince, denizlerin
köpükleri adedince ve yağmur katrelerinin miktarınca Senin üzerine olsun
Ey ALLÂH''ın Habibi!...